Food Health Travel Soul .

Day: November 15, 2021

อินไซต์

อินไซต์

อินไซต์ ( InSight) คือยานสำรวจภาคพื้นดิน (lander) เพื่อตรวจสอบโครงสร้างภายในของดาวอังคาร ได้รับการปล่อยขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 เวลา 11:05 น. ตามเวลาสากลเชิงพิกัด เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน เวลา 07:54 น. ตามเวลาสากลเชิงพิกัด นาซาได้รับสัญญาณจากยาน อินไซต์ แสดงว่าตัวยานได้ลงจอดบนพื้นผิวดาวอังคารเรียบร้อยแล้ว บริเวณอิลิเซียมแพลนิเชีย (Elysium Planitia) ใกล้กับจุดที่ยาน คิวรีออซิตี้(Curiosity) ลงจอดเมื่อปี พ.ศ. 2555 หลังจากการเดินทางกว่า 483 ล้านกิโลเมตร (300 ล้านไมล์) ทั้งนี้ ยาน อินไซต์ จะทำการตรวจสอบโครงสร้างภายในของดาวอังคาร โดยอุปกรณ์ต่าง ๆ […]

เฮลิโอสเฟียร์

เฮลิโอสเฟียร์

เฮลิโอสเฟียร์ ( Heliosphere) มีลักษณะคล้ายฟองอากาศอยู่ในห้วงอวกาศ ที่พองตัวอยู่ในสสารระหว่างดาว ซึ่งเป็นผลจากลมสุริยะ ทำหน้าที่ปกป้องระบบสุริยะเอาไว้จากรังสีคอสมิก แม้จะมีอะตอมที่เป็นกลางทางไฟฟ้าส่วนหนึ่งจากสสารระหว่างดาวสามารถลอดเข้ามาภายในเฮลิโอสเฟียร์ได้ แต่โดยทั่วไปแล้วสสารส่วนใหญ่ที่อยู่ภายในเฮลิโอสเฟียร์ล้วนมีต้นกำเนิดมาจากดวงอาทิตย์ทั้งสิ้น ในรัศมี 10,000 ล้านกิโลเมตรแรก ลมสุริยะเคลื่อนที่ด้วยความเร็วมากกว่า 1 ล้านกิโลเมตรต่อชั่วโมง จากนั้นจึงเริ่มชะลอและสลายไปในสสารระหว่างดาว ลมสุริยะจะชะลอความเร็วลงจนหยุดลงในที่สุดและรวมไปในมวลสารเหล่านั้น จุดที่ลมสุริยะชะลอความเร็วลงเรียกว่า กำแพงกระแทก (termination shock) จุดที่แรงดันของสสารระหว่างดาวกับลมสุริยะเข้าสู่สมดุลกันเรียกว่า เฮลิโอพอส (heliopause) จุดที่สสารระหว่างดาวเคลื่อนที่ในทางตรงกันข้าม คือชะลอตัวลงเมื่อปะทะเข้ากับเฮลิโอสเฟียร์ เรียกว่า โบว์ช็อค (bow shock)ลมสุริยะ ประกอบด้วยอนุภาคเล็กๆ อะตอมที่มีประจุจากโคโรนาของดวงอาทิตย์ และสนามแม่เหล็ก ลักษณะของสนามแม่เหล็กที่ส่งออกมาจากดวงอาทิตย์ผ่านลมสุริยะมีลักษณะเป็นเกลียว ทั้งนี้เนื่องจากดวงอาทิตย์หมุนรอบตัวเองทุกๆ ระยะ 27 วัน ลมสุริยะนำพาเอาความเปลี่ยนแปรของสนามแม่เหล็กของดวงอาทิตย์ไปกับมันด้วย และทำให้เกิดพายุแม่เหล็กขึ้นในแม็กนีโตสเฟียร์ของโลก เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2005 มีรายงานการตรวจวัดจากเครื่องมือวัด Solar […]

การบินทดสอบฟัลคอน เฮฟวี

การบินทดสอบฟัลคอน เฮฟวี

การบินทดสอบฟัลคอน เฮฟวี ( Falcon Heavy test flight) หรือที่เรียกว่า ภารกิจสาธิตฟัลคอน เฮฟวี (Falcon Heavy demonstration mission) เป็นความพยายามครั้งแรกของสเปซเอ็กซ์ในการปล่อยจรวดฟัลคอน เฮฟวี ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 เวลา 20:45 UTC การทดสอบที่ประสบความสำเร็จทำให้ฟัลคอน เฮฟวีเป็นจรวดที่ทรงพลังที่สุดในการปฏิบัติการ ผลิตแรงขับ 5 ล้านปอนด์ (22 MN) ของ thrust และมีความสามารถในการยกมากกว่าสองเท่าของ Delta IV Heavy ของ United Launch Alliance ให้บริการจุดหมายปลายทางทั้งในทวีปเอเชีย ยุโรป อเมริกาเหนือ และโอเชียเนีย […]

โครงการพัฒนาระบบปล่อยจรวดที่ใช้ซ้ำได้ของสเปซเอ็กซ์

โครงการพัฒนาระบบปล่อยจรวดที่ใช้ซ้ำได้ของสเปซเอ็กซ์

โครงการพัฒนาระบบปล่อยจรวดที่ใช้ซ้ำได้ของสเปซเอ็กซ์ ( SpaceX reusable launch system development program) เป็นโครงการที่ได้รับทุนจากเอกชนในการพัฒนาชุดเทคโนโลยีใหม่ สำหรับระบบปล่อยวงโคจรที่อาจนำมาใช้ซ้ำได้หลายครั้งในลักษณะที่คล้ายคลึงกับการนำเครื่องบินกลับมาใช้ใหม่ SpaceX ได้พัฒนาเทคโนโลยีในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเพื่ออำนวยความสะดวกในการนำยานอวกาศขึ้นมาใช้ใหม่อย่างเต็มที่และรวดเร็ว วัตถุประสงค์ระยะยาวของโครงการรวมถึงการกลับคืนของจรวดขั้นแรก ไปยังสถานที่ปล่อยตัวในไม่กี่นาที และส่งคืนขั้นที่สองไปยังฐานปล่อยจรวด หลังจากการจัดตำแหน่งวงโคจรด้วยสถานที่ปล่อยตัวและการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศภายใน 24 ชั่วโมง เป้าหมายระยะยาวของ SpaceX คือทั้งสองขั้นตอนของจรวดวงโคจรของพวกเขาจะได้รับการออกแบบมาเพื่อให้สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ภายในไม่กี่ชั่วโมงหลังจากกลับมา เป็นสายการบินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองของจีน เมื่อนับจากจำนวนผู้โดยสาร และเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ.2010 ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ได้ประกาศตัวเข้าเป็นสามชิกของกลุ่มสกายทีม เครดิตฟรี ประวัติ สายการบินไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ.1988 ภายใต้คณะกรรมการการบินพลเรือนแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน และควบรวมกิจการกับไชนาเจเนอรัลเอวิชัน และกลายเป็นสายการบินแห่งแรกของจีนที่เปิดขายหุ้นในตลาดระหว่างประเทศ รวมทั้งก่อตั้งสายการบินขนส่งสินค้า คือ ไชนาคาร์โกแอร์ไลน์ เพื่อทำกิจการขนส่งสินค้าร่วมกับไชนาโอเชียนชิปปิงคอมพานี ในปีค.ศ.1998 และในปีค.ศ.2001 ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ได้ครอบครองกิจการของเกรทวอลล์แอร์ไลน์ อีกทั้งสายการบินไชนายูนนานแอร์ไลน์ […]

ซูเปอร์ดราโค

ซูเปอร์ดราโค

ซูเปอร์ดราโค (SuperDraco) เป็นเครื่องยนต์จรวดขับดันไฮเปอร์โกลิกที่ออกแบบและสร้างโดย SpaceX เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องยนต์จรวดตระกูล SpaceX Draco อาร์เรย์ที่ซ้ำซ้อนของเครื่องยนต์ SuperDraco แปดตัวให้การขับเคลื่อนที่ทนต่อความผิดพลาดเพื่อใช้เป็นระบบปล่อยตัวหนีออกจากแคปซูลอวกาศสำหรับบรรทุกผู้โดยสารของ SpaceX Dragon 2 เครื่องยนต์จรวด SuperDraco ใช้จรวดขับดันไฮเปอร์โกลิกที่สามารถกักเก็บได้ (ไม่ทำให้เย็น) ซึ่งทำให้เครื่องยนต์สามารถเผาไหม้ได้หลายเดือนหลังจากเติมเชื้อเพลิงและปล่อยตัว พวกเขารวมฟังก์ชันของทั้งระบบควบคุมปฏิกิริยาและเครื่องยนต์ขับเคลื่อนหลัก เครื่องยนต์ดังกล่าวใช้ในเที่ยวบินขนส่งลูกเรือไปยังวงโคจรระดับต่ำของโลกและยังคาดว่าจะใช้สำหรับการเข้าออก, การลงและการควบคุมการลงจอดของ เรดดรากอน สู่ดาวอังคาร ที่ปัจจุบันยกเลิกไปแล้ว SuperDracos ใช้กับแคปซูลอวกาศขนส่งลูกเรือ SpaceX Dragon 2 และใช้กับ DragonFly ซึ่งเป็นจรวดต้นแบบที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้ในระดับความสูงต่ำซึ่งใช้สำหรับการบินทดสอบเทคโนโลยีการลงจอดในด้านต่างๆ ในขณะที่เครื่องยนต์มีแรงขับ 73,000 นิวตัน (16,400 lbf) ในระหว่างการทดสอบ DragonFly เครื่องยนต์จะถูกควบคุมให้อยู่ที่ 68,170 นิวตัน (15,325 lbf) เพื่อรักษาเสถียรภาพของจรวด […]

ฐานส่งจรวดของสเปซเอ็กซ์

ฐานส่งจรวดของสเปซเอ็กซ์

ฐานส่งจรวดของสเปซเอ็กซ์ ( SpaceX launch facilities) เป็นสถานที่สำหรับปล่อยจรวดขึ้นสู่วงโคจรของบริษัท สเปซเอ็กซ์ ในปี 2020 สเปซเอ็กซ์มีฐานส่งจรวด 4 แห่ง ได้แก่ Cape Canaveral Space Launch Complex 40 (SLC-40), Vandenberg Air Force Base Space Launch Complex 4E (SLC-4E), Kennedy Space Center Launch Complex 39A (LC-39A) และ Brownsville South Texas Launch Site Space Launch Complex […]